رفتن به محتوای اصلی

حمایت از فروشندگان در انتخاب محصول، لجستیک و ارسال کالا در MLMgram

انتخاب محصول و تأمین کالا برای فروشگاه‌های MLMGRAM چگونه انجام می‌شود؟

داشتن فروشگاه آنلاین به‌تنهایی کافی نیست. یکی از اولین تصمیم‌های هر فروشگاه این است که چه محصولی بفروشد، محصول را از کجا تأمین کند و با چه شرایطی آن را در اختیار مشتری قرار دهد.

در MLMGRAM تلاش شده بخشی از این مسیر میان تأمین‌کنندگان، محصولات و فروشگاه‌ها در یک ساختار مشخص به یکدیگر متصل شود تا صاحب فروشگاه بتواند قبل از انتخاب محصول، اطلاعات و شرایط همکاری را بررسی کند.

۱. انتخاب محصول با اطلاعات کافی

صاحبان فروشگاه در MLMGRAM می‌توانند محصولات و برندهای موجود را بررسی کرده و متناسب با حوزه فعالیت و مشتریان خود، درباره اضافه‌کردن محصولات به فروشگاهشان تصمیم بگیرند.

اطلاعات هر همکاری می‌تواند شامل مواردی مانند:

  • معرفی برند و کسب‌وکار
  • محصولات قابل عرضه
  • اطلاعات و محتوای معرفی محصولات
  • شرایط همکاری و فروش
  • شرایط تأمین کالا
  • نحوه ارسال و تحویل سفارش
  • شرایط نگهداری یا موجودی محصول

باشد.

هدف این است که فروشگاه قبل از انتخاب یک محصول بداند چه چیزی قرار است بفروشد، محصول چگونه تأمین می‌شود و مسئولیت هر طرف در فرایند فروش چیست.

۲. فروشگاه و تأمین‌کننده الزاماً یک نفر نیستند

یکی از نکات مهم در تجارت، تفاوت میان فروش محصول و تأمین محصول است.

یک فروشگاه ممکن است محصولی را عرضه کند که توسط کسب‌وکار یا تأمین‌کننده دیگری تهیه شده است.

در چنین ساختاری، تأمین‌کننده مسئول ارائه محصول و اطلاعات پایه مربوط به آن است و فروشگاه می‌تواند بر معرفی محصول، شناخت نیاز مشتری، مشاوره و فروش تمرکز کند.

این تفکیک به صاحبان فروشگاه امکان می‌دهد بدون اینکه الزاماً تولیدکننده تمام محصولات خود باشند، مجموعه‌ای متناسب با بازار و مشتریانشان ایجاد کنند.

۳. روش‌های مختلف تأمین و ارسال کالا

شرایط تأمین و ارسال می‌تواند بسته به محصول و توافق با تأمین‌کننده متفاوت باشد.

ارسال توسط تأمین‌کننده

در این مدل، محصول نزد تأمین‌کننده موجود است و پس از ثبت سفارش، فرایند آماده‌سازی و ارسال مطابق شرایط تعیین‌شده توسط تأمین‌کننده انجام می‌شود.

فروشگاه در این حالت بیشتر بر معرفی محصول، ارتباط با مشتری و فرایند فروش تمرکز دارد.

موجودی در فروشگاه

در مدل دیگر، صاحب فروشگاه می‌تواند تعدادی از محصولات را در موجودی خود داشته باشد.

این روش به‌خصوص زمانی اهمیت پیدا می‌کند که فروشگاه بخواهد محصول را در موقعیت جغرافیایی خود سریع‌تر در اختیار مشتری قرار دهد.

به این ترتیب، تأمین متمرکز و موجودی توزیع‌شده در فروشگاه‌ها می‌توانند در کنار یکدیگر مورد استفاده قرار گیرند.

۴. محتوا؛ بخشی از فرایند عرضه محصول

برای فروش یک محصول، فقط دانستن نام و قیمت آن کافی نیست.

فروشنده باید بتواند محصول را بشناسد و اطلاعات لازم را به مشتری منتقل کند.

به همین دلیل، محتوای مرتبط با برند و محصول می‌تواند شامل مواردی مانند:

  • تصاویر و ویدئوهای معرفی
  • اطلاعات و مشخصات محصول
  • راهنمای استفاده
  • محتوای آموزشی
  • محتوای مناسب برای انتشار در شبکه‌های اجتماعی
  • توضیحات و اطلاعات موردنیاز برای معرفی بهتر محصول

باشد.

وجود این اطلاعات کمک می‌کند معرفی محصول بر پایه شناخت بیشتری انجام شود و فروشگاه مجبور نباشد تمام محتوای پایه مربوط به هر محصول را از ابتدا تولید کند.

۵. محتوای مشترک و هویت اختصاصی فروشگاه

استفاده از اطلاعات تأمین‌کننده به این معنا نیست که همه فروشگاه‌ها باید دقیقاً یک شکل فعالیت کنند.

اطلاعات اصلی محصول می‌تواند مشترک باشد، اما هر فروشگاه می‌تواند بر اساس تجربه، شناخت مشتریان و شیوه فعالیت خودش مقاله، ویدئو، توضیحات، تجربه مشتریان و محتوای اختصاصی نیز ایجاد کند.

به این ترتیب، اطلاعات پایه محصول حفظ می‌شود و در عین حال هر فروشگاه فرصت دارد هویت و محتوای خودش را در بازار توسعه دهد.

۶. از انتخاب محصول تا رسیدن آن به مشتری

در یک ساختار مناسب، انتخاب محصول، تأمین، معرفی و فروش نباید فرایندهایی کاملاً جدا از یکدیگر باشند.

تأمین‌کننده محصول و اطلاعات لازم را ارائه می‌کند.

فروشگاه محصول متناسب با حوزه فعالیت خود را انتخاب می‌کند.

محتوا به شناخت بهتر محصول کمک می‌کند.

فروشنده می‌تواند نیاز مشتری را بررسی و او را برای انتخاب بهتر راهنمایی کند.

و پس از خرید، محصول بر اساس روش تأمین و ارسال تعیین‌شده به دست مشتری می‌رسد.

این ارتباط میان تأمین‌کننده، فروشگاه و مشتری یکی از بخش‌های مهم ساختار بازار در MLMGRAM است.

جمع‌بندی

MLMGRAM تلاش می‌کند انتخاب محصول برای فروشگاه فقط به معنی اضافه‌کردن یک کالا به ویترین نباشد.

صاحب فروشگاه باید بتواند محصول، تأمین‌کننده، شرایط همکاری، نحوه تأمین و محتوای مرتبط را بشناسد و سپس تصمیم بگیرد چه محصولی با حوزه فعالیت و مشتریان او تناسب بیشتری دارد.

در این ساختار، تأمین‌کننده بر تأمین و اطلاعات محصول تمرکز می‌کند، فروشگاه بازار و ارتباط خود با مشتری را توسعه می‌دهد و مشتری به محصول و راه‌حلی متناسب با نیاز خود دسترسی پیدا می‌کند.